Niet altijd luid of zichtbaar, maar als een onderstroom die steeds terugkomt. Doe ik het wel goed? Is dit het juiste pad? Wat als ik me vergis?
Het zijn vragen die bijna iedereen kent. En toch brengen ze zelden rust. Tijdens een moment van verstilling
bracht ik deze twijfel naar binnen.
En in die ruimte werd het veld van Yeshua voelbaar.
….
Zijn antwoord was eenvoudig:“Je twijfelt niet omdat je het niet weet… maar omdat je hebt geleerd jezelf niet te vertrouwen.”
Die woorden openden iets. Want diep van binnen weten we vaak meer dan we denken.
We voelen.
We herkennen.
We weten.
Maar dat weten is subtiel. Zacht. Niet dwingend.
En precies daarom leren we het te negeren.
..
We zijn gewend geraakt om zekerheid buiten onszelf te zoeken. In meningen van anderen. In logica. In controle. Maar jouw pad volgt geen lineaire zekerheid. Het ontvouwt zich in relatie tot jouw innerlijk weten.
“Je pad vraagt geen bewijs,” zei hij zacht, “maar aanwezigheid bij wat je voelt.”
Dat betekent niet dat er geen twijfel meer komt. Maar dat je er anders mee omgaat. Niet als een waarheid. Maar als een stem die je niet langer hoeft te volgen.
..
Waar in jouw leven weet je eigenlijk al wat klopt… maar twijfel je nog?
En wat zou er gebeuren als je vandaag niet zoekt naar bevestiging… maar één moment blijft bij wat je voelt? Misschien ligt je antwoord niet buiten je.
Maar precies daar waar je het al wist.
.
..
